سرمقاله
جناب شاروال کابل، محترم مولانا عبدالرشید، از جمله مسئولان بلندرتبۀ امارت اسلامی افغانستان است که خستگی در مسیر خدمت به مردم برایش معنا ندارد. با وجود کهولت سن و احساس درد در مهره‌های گردن، ایشان همچنان با جدیت و احساس مسئولیت به کار روزانه خود ادامه می‌دهد؛ روزی که از دیدار و نشست با مسئولان اداری و مراجعین آغاز می‌شود و پس از بررسی و رسیدگی به شمار زیادی از اسناد و امور اداری و شنیدن سخنان و مشکلات شهروندان، با خستگی ناشی از یک روز پرکار به پایان می‌رسد.
آنچه در شیوۀ کاری جناب شاروال صاحب بیش از همه جلب توجه می‌کند، روحیۀ تواضع، سادگی و نزدیک‌بودن ایشان به مردم است. همان‌گونه که واضح و روشن است همواره، ایشان بدون تشریفات و موانع اضافی، در میان تجمع مراجعین حضور دارد، به سخنان آنان گوش می‌دهد و تلاش می‌کند مشکلات‌شان را به‌صورت مستقیم و از نزدیک بشنود. این شیوۀ برخورد، فاصله میان مسئول و شهروند را کاهش داده و زمینه را فراهم می‌کند تا مشکلات مردم بدون واسطه و با وضاحت بیشتری به مسئولان انتقال یابد.
جناب شاروال صاحب باور دارد که مدیریت یک شهر تنها از پشت میز و در میان اسناد اداری انجام نمی‌شود؛ بلکه یک مسئول باید در میان مردم حضور داشته باشد، مراجعین و مردم بتوانند به آسانی با او دیدار کنند، واقعیت‌های زندگی آنان را از نزدیک ببیند و مشکلات‌شان را با گوش خود بشنود. از همین‌رو، دیدارهای مستقیم با شهروندان و مراجعین، بخشی از برنامۀ کاری روزانۀ ایشان را تشکیل می‌دهد.
رسیدگی مستقیم به خواسته‌ها و مشکلات مردم، افزون بر اینکه مسئولیت‌پذیری اداره را بیشتر می‌سازد، باعث افزایش اعتماد میان شهروندان و مسئولان نیز می‌شود. زمانی که یک شهروند بتواند بدون تشریفات پیچیده، مشکل خود را مستقیماً با مسئول مربوطه در میان بگذارد و پاسخ آن را دریافت کند، احساس می‌کند که صدایش شنیده می‌شود و مشکلش برای اداره اهمیت دارد.
خدمت به مردم، صبر، حوصله و تحمل فراوان می‌خواهد؛ به‌ویژه در اداره‌ای مانند شاروالی کابل که روزانه با هزاران خواسته، مشکل و مراجعه شهروندان روبه‌رو است.
امید است این روحیه خدمت‌گذاری، تواضع و ارتباط مستقیم با مردم در تمام سطوح اداره نهادینه شده و شاروالی کابل بیش از پیش به ادارۀ پاسخ‌گو، مردم‌محور و خدمت‌گذار تبدیل شود؛ اداره‌ای که در آن صدای شهروند شنیده شود و مشکلات مردم با مسئولیت‌پذیری و جدیت پیگیری گردد.
برای مردم؛ درمیان مردم