✍🏻احسان‌الله «مبارز»
اولویت دولت‌ها به‌صورت عموم پاسداری از حقوق جامعه، تأمین عدالت اجتماعی و رساندن مردم به رفاه اجتماعی است. مبتنی بر «نظریهٔ قرارداد اجتماعی» تفاهم میان (مردم و دولت) شهروندان در جامعه، از یک سری حقوق و امتیازات خویش برای دولت می‌گذرند؛ اما در مقابل دولت از جان و مال آن‌ها محافظت می‌کند.
در این چارچوب، شهروندان نیز در بـرابـر جامعه مسـئولیت دارنـد و باید هنگام اجرای طرح‌های عام‌المنفعه، به‌ویژه پروژه‌های عـمـرانـی شـاروالـی، با درک ضرورت‌های جمعی، از برخی خواسته‌های شخصی خویش بگذرند و در مسیر آبادانی شهر همکاری کنند.
در این فرایند آنچه که محتمل است «تقدم مصلحت عامه بر منافع فردی» می‌باشد. حال، در صورتی که در لابلای این محافظت و خدمت‌گزاری منافع تعدادی از افراد در خطر واقع شود و یا محدود شود، بلافاصله منافع عامه ارجحیت داده می‌شود.
لازم به یادآوری است که این اصول در تمام مسائل شهری از جمله، بازسازی‌ها، احـداث، سـاخت‌وساز و عمومـاً تطبیق پـروژه‌های عـام‌المنفعـه قـابـل تطبیق و واجب‌التعمیل است.
بدون شک، در مسیر توسعهٔ شهری، شماری از ملکیت‌های شهروندان مطابق پـلان‌های شـهری برداشته می‌شوند؛ اقدامی که از یک‌سو با هدف تأمین مصلحت عامه صورت می‌گیرد و از سوی دیگر، پرداخت بدیل مناسب به مالکان این ملکیت‌ها را در پی دارد.
شماری از شهروندان پایتخت نیز با استقبال از اقدامات شاروالی کابل در این زمینه، دیدگاه‌های‌شان را چنین بیان کردند:
الف. عبدالله باشندهٔ ناحیه دوم: «توسعهٔ شهری زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که در پرتو آن، مصلحت عامه تأمین و زمینهٔ آبادی و پیشرفت شهر فراهم شود. بدون تردید، بـرداشتن ملکیت‌ها بر اساس پلان‌های شهری، با رعایت عدالت و پرداخت بدیل مناسب همراه بوده است که این فرایند در نهایت، می‌تواند زمینه‌ساز شهر مترقی، زیبا و آبادتر شود. ما از تلاش‌های شاروالی کابل برای بهبود چهرهٔ پایتخت استقبال می‌کنیم.»
ب. سیف‌الله باشندهٔ ناحیه بیستم: «کـابل به‌عنوان پایتخت کشور، به سرک‌های معیاری، گذرهای منظم و زیربناهای شهری نیاز دارد. هرچند تطبیق برخی پروژه‌ها ممکن است با تغییراتی در ملکیت‌های شخصی همراه باشد، اما آنچه اهمیت دارد، رعایت حقوق مالکان و تأمین مصلحت عامه است.»
ج.فرزاد باشندهٔ ناحیه شانزدهم:
«اگر قرار باشد در محلهٔ ما پارک تفریحی ساخته شود تا خانواده‌ها در فضای سبز آن نفس تازه گیرند و کودکان با شادی و نشاط به بازی بپردازند، یا خـانه و زمین زراعتی ما در مسیر سرک عامه قرار گیرد، بدون شک مصلحت عامه را بر منافع شخصی خویش مقدم می‌دانیم و با دل و جان از چنین اقداماتی استقبال می‌کنیم؛ زیرا آبادانی شهر، آسایش مردم و ساختن فردایی روشن برای نسل‌های آینده، ارزشی فراتر از منافع فردی دارد. ما باور داریم که خانهٔ آباد، سرک معیاری و پارک سرسبز، هرکدام بخشی از چهرهٔ زیبای یک شهراند.
اگر امروز با رعایت عدالت و تأمین حقـوق مـالکان، بخـشی از ملکیت‌های ما در راه توسعهٔ شهر قرار گیرد، فردا ثمرهٔ آن به‌شکل رفاه، آسایش و آبادی به زندگی همهٔ ما بازخواهد گشت؛ چرا که ارزش واقعی ملکیت، تنها در مالکیت فردی نیست، بلکه در سهمی است که در آبادانی و آسایش همگانی ادا می‌کند.» بنابراین شاروالی کابل، می‌کوشد از یک‌سو با گسترش سرک‌ها، ایجاد گذرهای معیاری و توسعهٔ زیربناهای شهری، گره از رفت‌وآمد شهروندان بگشاید و سیمای کابل را به‌سوی آبادی و نظم دگرگون سازد و از سویی هم، برای ملکیت‌های تحت تأثیر پروژه‌ها، بدیل مناسب در نظر گیرد تا توسعهٔ شهر با رعایت حقوق مالکان همراه باشد.
این تلاش‌ها در حالی صورت می‌گیرد که کابل، به‌دلیل میزبانی شمار روزافزون باشندگان ولایت‌های کشور و مهاجران بازگشته از کشورها بیش از هر زمان دیگر به زیربناهای معیاری و برنامه‌ریزی سنجیده نیاز دارد؛ زیرا آبادی پایدار آن‌گاه معنا می‌یابد که هم چرخ توسعهٔ شهر به گردش افتد و هم حقوق شهروندان در مسیر این دگرگونی پاس داشته شود.
تقدم مصلحت عامه بر منافع فردی